آیا الگویی ما باید نظام سرمایه داری جهانی باشد؟

از کامنت های انتشار یافته در وبلاگ «چپ نو» در باره دموکراسی و سوسیالیزم

مازیار رازی

نخستین سوالی که باید پاسخ دهیم اینست: آیا سرمایه داری جهانی که قرار است الگویی ما در ایران باشد، قابلیت حل بحران اقتصادی را خود داراست؟

از کامنت های انتشار یافته در وبلاگ «چپ نو» در باره دموکراسی و سوسیالیزم

در باره تروتسکیزم

از کامنت های انتشار یافته در وبلاگ «چپ نو» در باره دموکراسی و سوسیالیزم

ر.عابر

  نشریه جوان سوسیالیست

                      شماره ۳۰ منتشر شد

آیا سرمايه داری ایران می تواند خصلت ترقيخواهانه داشته باشد؟

از کامنت های انتشار یافته در وبلاگ «چپ نو» در باره دموکراسی و سوسیالیزم 

بحثی در باره دموکراسی در وبلاگ چب نو

http://newleft.blogfa.com

لئون تروتسکی

طبقه کارگر ایران، در دوران حساسی و سرنوشت سازی قرار گرفته است. فعالیت های عملی ضد سرمایه داری طبقه کارگر ابعاد نوین و رادیکالی به خود می گیرد. هدف نهایی طبقه کارگر به گفته کارل مارکس سازمان دادن "قهر مادی" برای "متشکل کردن پرولتاريا در قالب يک طبقه، سرنگون کردن سيادت بورژوازی، و تسخير قدرت سياسی بوسيله ی پرولتاريا ....و الغاء مالکيت خصوصی .." است.

لازمه آماده سازی و تدارک این هدف نهایی کسب آگاهی سوسیالیستی است. اما؛ آگاهی سوسياليستی نوين برخلاف ساير انگيزه های جوامع ما قبل از سرمايه داری، محصول تکامل "تئوری" است. تشديد تضادهای طبقاتی؛ ايجاد تشکل های مستقل کارگری؛ و نهايتاً رودرويی طبقه کارگر با سرمايه داری و شورش ها و طغيان ها و اعتصابات کارگری، پديده هايی هستند که در درون جامعه      سرمايه داری بوقوع می پيوندند. اما صرفاً با عصيان و خشم و اعتراضات توده ای و ايجاد تشکل های مستقل کارگری (سنديکا؛ اتحاديه ها؛ اتحاد عمل ها؛ جبهه های واحد کارگری و غيره) "سیادت بورژوازی" از ميان برداشته نمی شود. طرح مطالبات عمومی «ضد سرمایه داری» و «لغو کارمزدی» بدون توضیح پایه های مادی و چگونگی اعمال آن مطالبات؛ نه تنها کافی نیست بلکه طبقه کارگر را در تندباد های مبارزه اش علیه سرمایه داری خلع سلاح می کند. طبقه کارگر نياز به ابزار برنده تری دارد و آن هم تئوری انقلابی است که درعالی ترین شکل آن در درون یک حزب پیشتاز کارگری تجلی می یابد. دانش سوسياليستی که محصول تجارب تاريخی جنبش کارگری و تحليل اقتصادی و اجتماعی است، پيش شرط های ضروری برای ريشه کن کردن نظام سرمايه داری است. بدون تئوری انقلابی و درک جامعه سرمايه داری جايگزين کردن آن غيرممکن است.

این نوشته تلاشی است در طرح موضوعات اولیه مارکسیستی به زبان ساده در راستای شناخت و مبارزه ضد سرمایه داری کارگران جوان سوسیالیست انقلابی در ایران.

مازیار رازی 

اول دی 1384

دموکراسی بورژایی و دموکراسی سوسیالیستی

مازیار رازی

دمکراسی بورژوايی

بورژوازی از بدو پيدايش خود، برای مخفی نگهداشتن منافع طبقاتی اش، خود را به کذب حافظ منافع «کل» جامعه جلوه داده است. از مقولاتی نظير «حقوق برابر همگانی»، «دولت ملی»، «منافع عمومی»، «دمکراسی عام» برای تحميق مردم استفاده شده است. در واقع، کوچکترين وجه «عمومی» يا «عام» در هيچ يک از مقولات اقتصادی و اجتماعی بورژوازی، نهفته نيست.

خيانت حزب کمونيست اسپانيا

کميسيون های کارگری در اسپانیا

اوج گيری و آغاز قطعی و تعيين کننده جنبش نوين کارگری، يعنی جنبش   کميسيون های کارگری، در اوائل دهه ی شصت (1962) آغاز می شود.

نامه سرگشاده

پیش بسوی برگزاری مراسم مشترک اول ماه مه1385

خطاب به:

• کمیته همآهنگی برای ایجاد تشکل کارگری
• کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای آزاد کارگری 
• اتحاد کمیته های کارگری
• مسئولان نشریات: شورا؛ کارگر پیشرو؛ لغو کارمزدی 
• سندیکای فلزکار مکانیک
• انجمن فرهنگی کارگری
• کارگران فعال ایران خودرو
• سندیکای اتوبوسرانی شرکت واحد تهران و حومه
• دانشجویان هوادار جنبش کارگری
• تمام فعالان کارگری در سراسر ایران

ادامه مطلب در وبلاگ کمیته اقدام کارگری

آغاز جنبش نوين کارگری اسپانیا

اعتصاب های عظيم سال 1962 در اسپانيا، همراه با ظاهر شدن کميسيون های کارگری مظهر يک تحول کيفی در جنبش کارگری اسپانيا تحت رژيم فاشيستی   فرانکو بود- تحولی که در طی دو دهه طولانی از پايان جنگ داخلی (1939) تا سال 1962 تکوين يافته بود. و سرآغاز يکی از نادرترين تجربيات جنبش جهانی طبقه کارگر، يعنی جنبش طولانی و مداوم کارگری در شرايط حکومت فاشيستی را نشانه زد.

جنبش کارگری ایران

 و در سهایی کميسيون های کارگری اسپانيا

مازیار رازی 

تهاجم صاحبان سرمایه علیه کارگران اتوبوسرانی تهران و خانواده های آنان به ویژه در 8 بهمن 1384، بی شک انزجار و عصبانیت تمام کارگران ایران را نسبت به چنین برخوردهای مغرضانه و غیر انسانی بر انگیخته است.  تداوم دستگیری منصور اسانلو و اکثر رهبران سندیکای شرکت واحد و ارعاب ممتد خانواده های آنان و بلاتکلیفی و اخراج بسیاری از دستگیرشدگان، این سؤال را در اذهان کارگران طرح می کند که در وضعیت کنونی چه درسهای برای تداوم مبارزه کسب کرد؟ در شرایطی که دولت سرمایه داری شمشیر را از رو بسته و مصمم به شکستن اعتصاب کارگران شده است؛ در وضعیتی که در سایر کارخانه ها وزارت اطلاعات فشارها بر کارگران فعال را افزایش داده و برای آنها خط و نشان می کشد؛ در شرایطی که از دست دادن کار و دستگیری منجر به گرسنه ماندن خانواده های کارگران می گردد؛ در زمانی که کوچکترین اعتراض فعال سرنوشتی  مشابه سرنوشت کارگران شرکت واحد دارد، چه باید کرد؟

ايستائی و پيشرفتِ مارکسيسم

رزا لوکزامبورگ

در  مورد "بحران مارکسيسم"

لئون ترونسکی

در تاریخ مارس 1919 کارگران مجارستان قدرت دولتی را به دست گرفتند